Προς αγανακτισμένους πολίτες…


Επειδή οι μέρες και οι νύκτες που διανύουμε είναι θολές και αδιέξοδες…

Επειδή στις πλατείες και στους δρόμους της Ελλάδας εδώ και πολλές μέρες και νύκτες συγκεντρώνονται και με όρους χειραφέτησης χιλιάδες πολίτες, που διαμαρτύρονται και αυτοοργανώνονται, αλλά και που εύλογα έχουν διαφορετικές ιδεολογίες και διαφορετικές στοχεύσεις…

Επειδή ζητούμενο της συλλογικής δράσης για μένα και υποθέτω και για πολλούς άλλους και πολλές άλλες είναι η κοινωνική, είναι η οικονομική, είναι η πολιτική χειραφέτηση…

Επειδή ιστορικά, ανεξάρτητα από τη βούληση των κινητοποιημένων πολιτών, πίσω από τις πλάτες τους παίζονται και παιχνίδια εξουσίας…

Επειδή όλες αυτές τις μέρες περνώ κι εγώ από την Πλατεία Συντάγματος, ακούγοντας, βλέποντας, προσπαθώντας να «πιάσω» κλίμα…

Επειδή οι «εξεγέρσεις», που ιστορικά σπάνια συναντούν τις προσδοκίες τους, είναι «εκρήξεις» που γράφουν ή που αλλάζουν την ιστορία, δεν είναι όμως «κανονικότητα»…

Επειδή η πολιτική διαχρονικά είναι εργαλείο διευθέτησης, είναι εργαλείο καλυτέρευσης αλλά και χειροτέρευσης της ζωής των πολιτών…

Επειδή η πολιτική είναι μια συνεχόμενη διεκδίκηση και διαπραγμάτευση, για μεταρρυθμιστές και επαναστάτες, που αντανακλά συσχετισμούς κοινωνικών δυνάμεων, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο…

Με όλο το σεβασμό στους κινητοποιημένους πολίτες, που μπορούν να δώσουν ζωή και πνοή στον τόπο μας…

Επιτρέψτε μου να κάνω δυο υπενθυμίσεις…

Πρώτον, το κοινοβουλευτικό «σύστημα» και οι εκπρόσωποί του, με στοιχεία ολιγαρχίας, όπως σε όλη τη Δύση, αλλά και με πρωταγωνιστικό το ρόλο των πολιτών, που συσσώρευσε αδιέξοδα και σήμερα λιθοβολείται από πολλούς και πολλές, αυτό το ανεπαρκές πολλές φορές «σύστημα» λιθοβολείται όχι μόνο από αθώους και θύματα, λιθοβολείται και από «πονηρούς» και καιροσκόπους… Λιθοβολείται και από άτομα που αποποιούμενα τις δικές τους ευθύνες, παραγνωρίζουν ή ξεχνούν σκόπιμα την «έκρηξη» της «στρεβλής» αρκετές φορές ελευθερίας και ευημερίας που «έφερε» στον τόπο μας το «σύστημα», μαζί με τους πολίτες, για μια πλειοψηφική μερίδα του λαού μας…

Και δεύτερον, κάτι σημαντικότερο ίσως, για τις μέρες και τις νύχτες που διανύουμε…

Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Ιταλία κατέρρευσε με την επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» η καθεστωτική και διαβρωμένη χριστιανοδημοκρατία και το Σοσιαλιστικό κόμμα, νικητής αναδείχτηκε ο Μπερλουσκόνι, η Λέγκα του Βορρά, η Εθνική Συμμαχία….

Το Forza Italia του Μπερλουσκόνι, η κυρίαρχη δύναμη του νικηφόρου δεξιού συνασπισμού, κέρδισε πάνω από 21% των ψήφων στις εκλογές του Μάρτη του 1994, έχοντας ως υποψηφίους του σε ολόκληρη την Ιταλία και ως εκλεγμένους βουλευτές αργότερα, πολλούς υπαλλήλους των εταιρειών του Μπερλουσκόνι!

Να αλλάξουμε τα πράγματα παιδιά. Να αλλάξουμε προς το καλύτερο πολιτικές, πρόσωπα και θεσμούς. Να αγωνιστούμε για το καλύτερο όμως, όχι για το χειρότερο…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: