Συνιστά πολιτικό θράσος να εμφανίζεται ως λύση στο πρόβλημα της χώρας η Νέα Δημοκρατία. Το δράμα αυτής της κοινωνίας είναι η ρηχή μνήμη.


Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής

……………….Τι περιμένουμε τώρα; Περιμένουμε η Τρόικα να υποβάλει την έκθεσή της, περιμένουμε τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλες, περιμένουμε τη συνάντηση των ηγετών των 20 μεγάλων ανεπτυγμένων χωρών, την εκταμίευση της έκτης δόσης από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ, το οριστικό σχήμα των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου και την έναρξη εφαρμογής του νέου προγράμματος.

Χρειάζεται ψυχραιμία, χρειάζεται ορθολογισμός, χρειάζεται ενότητα και χρειάζεται βαθύ αίσθημα ευθύνης. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι χρειάζεται και λίγος στοχασμός, γιατί κινδυνεύουμε να γίνουμε όμηροι και τελικά θύματα των κολοσσιαίων αντιφάσεων της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Πρέπει να πάρουμε μια οριστική απόφαση, όχι μόνον ως πολιτικό σύστημα, ως Βουλή, αλλά και ως λαός, ως έθνος. Δεν είναι δυνατόν να καταγράφονται συγκριτικά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις κατά της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να μην μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ένας επανέλεγχος σε σχέση με το τυχόν πλεονάζον προσωπικό είναι απολύτως αναγκαίος την ώρα που έχουμε την ανεργία που έχουμε στον ιδιωτικό τομέα. Δεν είναι δυνατόν να κραυγάζουμε όλοι -και δικαίως- υπέρ της ανάγκης μείωσης της δημόσιας δαπάνης, υπέρ ενός μικρότερου διαφανέστερου και εξυπνότερου κράτους και μόλις πας να περιορίσεις τη δημόσια δαπάνη -όπου και να πας να την περιορίσεις, μέσα από την αναδιάρθρωση των φορέων, τη μείωση του προσωπικού, τη μείωση του κόστους- να συναντάς απέναντί σου έναν φραγμό.

Πρέπει να πάρουμε μια απόφαση. Θέλουμε την Τρόικα, θέλουμε τη δόση ή ήρθε η ώρα μιας εθνικής αντίστασης κατά της Τρόικας με τίμημα να μην πάρουμε τη δόση. Είπα προχθές σε μια συνέντευξή μου ότι εάν πληρωθούν οι φόροι  και τα τέλη θα υπάρχει δυνατότητα πληρωμής συντάξεων και μισθών. Βρέθηκαν εφημερίδες που είπαν ότι αυτό συνιστά εκβιασμό. Πώς φαντάζονται όλοι αυτοί ότι πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, από πού; Είτε από τα φορολογικά έσοδα του κράτους, είτε από τα δανεικά. Μπορεί κάποιοι να εργάζονται σε επιχειρήσεις και επιχειρήσεις μέσων ενημέρωσης που δεν πληρώνουν μισθούς ή πληρώνουν μισθούς μέσα από συνεχή ανακυκλούμενα δάνεια. Πολλές φορές το ελληνικό Δημόσιο έχει πληρώσει μισθούς και συντάξεις μέσα από τον δημόσιο δανεισμό.

Φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και η μεν επιχείρηση μπορεί να κλείνει ή να μεταβιβάζεται, η Ελληνική Δημοκρατία, όμως, ούτε κλείνει ούτε μεταβιβάζεται. Την στηρίζουν οι πολίτες της, στο όνομα της ιστορίας και της αξιοπρέπειας του έθνους και στο όνομα της ελπίδας και της προσδοκίας των επόμενων γενεών. Τα υλικά είναι, όντως, παλιά και το δράμα της χώρας είναι ότι αναζητά τη λύση σε ακόμη παλαιότερα, γιατί το μεγάλο πολιτικό μας λάθος είναι ότι επιτρέψαμε σε 23 μήνες να έχει διαγραφεί από τη μνήμη του ελληνικού λαού το τι είχε συμβεί τα προηγούμενα 6 χρόνια. Συνιστά πολιτικό θράσος να εμφανίζεται ως λύση στο πρόβλημα της χώρας η Νέα Δημοκρατία. Το δράμα αυτής της κοινωνίας είναι η ρηχή μνήμη.

Πιστεύετε ότι είμαστε διαχωρισμένοι σε έξυπνους και αφελείς; Πιστεύετε ότι υπάρχουν οι έξυπνοι, οι οποίοι μπορούν να εμφανίζονται ως φιλολαϊκοί, ως γενναιόδωροι, ως «λεβέντες» της εθνικής αξιοπρέπειας, και ότι υπάρχουμε κι εμείς οι αφελείς, οι οποίοι πάμε να «ταπεινωθούμε» στην Τρόικα για να διασφαλίσουμε την πληρωμή μισθών και συντάξεων ή που επιβάλλουμε μέτρα σκληρά για τον ελληνικό λαό με περικοπή μισθών και συντάξεων; Γιατί; Για να μας βρίζουν; Για να μας λοιδορούν; Γιατί παίρνουμε αυτές τις αποφάσεις; Γιατί έχουμε ένα περίεργο μαζοχιστικό σύνδρομο;

Στο όνομα κάποιων αξιών και μιας ιστορικής αντίληψης των πραγμάτων παίρνουμε αυτές τις αποφάσεις. Αυτή η δική μας αίσθηση καθήκοντος είναι που επιτρέπει, εκ του ασφαλούς, σε αυτούς που οδήγησαν στο δημοσιονομικό εκτροχιασμό και στον ευτελισμό της χώρας να εμφανίζονται ως άνετοι, έξυπνοι και φιλολαϊκοί. Πρόκειται για ένα ιστορικό, ηθικό και επικοινωνιακό σκάνδαλο, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει η χώρα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να αντισταθεί η πλειοψηφία της Βουλής απέναντι σε αυτό το φοβερό σκάνδαλο, το οποίο συντελείται αυτή τη στιγμή στη χώρα. Ένα σκάνδαλο αλλοίωσης των εννοιών. Ένα σκάνδαλο νόθευσης της κοινής λογικής. Σηκώνουμε στις πλάτες μας, οι 154 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ένα τεράστιο βάρος και το λιγότερο που θέλουμε και απαιτούμε είναι να μην εμφανίζονται ως τιμητές αυτοί που έφεραν τη χώρα σε αυτή την ανεπίγνωστη κατάσταση.

Κύριοι συνάδελφοι της ΝΔ, δεν είχατε συνείδηση των μεγεθών, δεν ξέρατε πού βρίσκεται η χώρα και το κυριότερο, η ρητή ενημέρωση που είχε κάνει και ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ο Πρόεδρος του Eurogroup στον προηγούμενο Πρωθυπουργό και στους προηγούμενους Υπουργούς Οικονομικών ήταν μια ενημέρωση η οποία δεν μεταφέρθηκε ποτέ στον ελληνικό λαό και στη Βουλή των Ελλήνων. Υπάρχει απόκρυψη της αλήθειας και το χειρότερο είναι ότι αποκρύψατε την αλήθεια και από τη δική σας σκέψη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχετε καλομάθει σε μια ασυλία. Τελείωσαν αυτά τώρα.

Ο κ. Προβόπουλος ενημέρωσε τον κ. Παπανδρέου. Ας έρθει ο κ. Σαμαράς να μας πει το περιεχόμενο των συζητήσεών του με την Τρόικα. Ας έρθει να μας πει το περιεχόμενο των συζητήσεών του με τους ηγέτες των κομμάτων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ας έρθει να μας πει το περιεχόμενο των συζητήσεών του με τον κύριο Juncker. Πού είναι, λοιπόν, ο Πρόεδρός σας;

Υπάρχουν δύο σχολές: Υπάρχει η σχολή της παλαιοκομματικής προσέγγισης των πραγμάτων, αυτή που πιστεύει ότι θα γυρίσει η ιστορία σε δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια και θα έχουν ξεχαστεί όλα. Η άλλη σχολή είναι αυτή της ιστορικής ευθύνης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή τη στιγμή καταστρώνεται το πρακτικό της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων με τις παρατηρήσεις των μελών του Σώματος για το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού. Θα έχουμε την ευκαιρία να μελετήσουμε σε βάθος αυτές τις παρατηρήσεις και να τις λάβουμε πραγματικά υπόψη στην κατάρτιση του οριστικού σχεδίου, το οποίο, βεβαίως, έχει διαμορφωμένα δημοσιονομικά και μακροοικονομικά μεγέθη μετά τις αναλυτικές συζητήσεις που έχουμε κάνει με τους θεσμικούς μας εταίρους.

Ήδη, όμως, το νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί, η επεξεργασία του οποίου αρχίζει αύριο στην Επιτροπή, δίνει υπόσταση στους στόχους του Προϋπολογισμού. Άρα, αύριο, με αφορμή το νομοσχέδιο, θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για όλα τα επιμέρους μέτρα. Επίσης, θέλω να θυμίσω ότι με τον Προϋπολογισμό του 2012 θα προσαρμοστεί και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Τέλος, όπως ξέρετε, η επόμενη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης θα είναι η κατάθεση του νομοσχεδίου για το νέο Εθνικό Φορολογικό Σύστημα. Εδώ, θέλω να σας πω να μην περιμένετε ένα κλασικό φορολογικό νομοσχέδιο. Το Εθνικό Φορολογικό Σύστημα θα περιλαμβάνει τους βασικούς μηχανισμούς που περικυκλώνουν, στο μέγιστο δυνατό βαθμό και στο μέτρο του δυνατού, την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή και παλεύουν με την πιο άγρια αδικία που συντελείται στη χώρα μας, δηλαδή την αδικία σε βάρος των μισθωτών και των συνταξιούχων και αυτών που δηλώνουν τα εισοδήματά τους ή ένα μεγάλο ποσοστό τους.

Αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας. Το πρόβλημα της χώρας είναι, ότι δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει, χρόνια τώρα, από συστάσεως ίσως ελληνικού κράτους, αυτό το μεγάλο θέμα, το οποίο στην πραγματικότητα αλλοιώνει όλα τα μακροοικονομικά και δημοσιονομικά μεγέθη και δεν μας επιτρέπει να είμαστε όσο δίκαιοι μας επιβάλλουν οι συνθήκες.

Τώρα που έχουν ήδη καταγραφεί οι τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού και κυρίως θυσίες των μισθωτών και των συνταξιούχων, των εργαζομένων στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, των συνταξιούχων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, αλλά και των επιτηδευματιών που δηλώνουν τα εισοδήματά τους και στο μέτρο που τα δηλώνουν, έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κινήσεις αποκατάστασης των αδικιών αυτών, ή εν πάση περιπτώσει, εφαρμογής μέτρων, τα οποία, αν μη τι άλλο, θα έχουν έντονο το στοιχείο της εσωτερικής δικαιοσύνης και ισορροπίας. Αυτά είναι μέτρα τα οποία λειτουργούν διαρθρωτικά, είναι μέτρα τα οποία αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού.

Στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν κάποιοι που είναι πάντα χαμένοι και κάποιοι που είναι πάντα κερδισμένοι, υπάρχουν κάποιοι που υπαγορεύουν τους κανόνες, διαιτητεύουν και μετέχουν και στο παιχνίδι και κάποιοι άλλοι που υφίστανται τις αλλαγές των κανόνων, τις αδικίες της διαιτησίας και είναι συνήθως οι χαμένοι στο παιχνίδι της ζωής και της οικονομίας. Είναι  ηθική και  ιστορική υποχρέωσή μας, να ανατρέψουμε τη κατάσταση αυτή και θα το επιχειρήσουμε αν το κάνουμε με το νομοσχέδιο για το νέο Εθνικό Φορολογικό Σύστημα.redsq

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: