Θα τα πει ο ιστορικός του μέλλοντος


Έγραφα πριν λίγο καιρό για τη λύση του μοναδικού υποψηφίου που φαινόταν να προωθούν στελέχη κοντά στον Ευάγγελο Βενιζέλο (εδώ):

«Αν όντως καταλήξουν στη λύση της μίας υποψηφιότητας, κάτι για το οποίο όσοι πρόσκεινται στον Βενιζέλο πιέζουν, θα μιλάμε για την απόλυτη παρωδία και για θρίαμβο του παρασκηνίου. Θα έχουν επιτύχει από τους 5-6 υποψηφίους να πάμε στον ένα, «για το καλό της παράταξης». Το οποίο καλό της, επιβάλλει λιγότερη δημοκρατία και πολύ Βενιζέλο.


…Μη ξεχάσω τέλος να αναφέρω οτι τα δραστήρια στελέχη τα οποία στηρίζουν τη λογική της «μίας υποψηφιότητας» είναι εκείνα που οδήγησαν με τις ενέργειές τους σε παραίτηση εκλεγμένου Πρωθυπουργού, είναι εκείνα που άνοιξαν το θέμα της διαδοχής πριν τις εκλογές και είναι τα ίδια που το καλοκαιρι του 2011 δημιούργησαν την κρίση που οδήγησε στον καταστροφικό ανασχηματισμό. Δεκτικοί σε δημοκρατικές εκπτώσεις, άτεγκτοι σε θέματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική τους επιβίωση. Αν μη τι άλλο, έχουν θέσει πλέον πολύ ψηλά τον πύχη του θράσους.»

Κι αν δεν κατάφεραν να μπλοκάρουν την εκλογή από τη βάση, κατάφεραν με χαρακτηριστική άνεση να μπλοκάρουν όλες τις άλλες υποψηφιότητες. Ξαφνικά το φαβορί, ο Ανδρέας Λοβέρδος, παραιτήθηκε (κάποιοι κακοπροαίρετοι συνδέουν την παραίτησή του από τη διεκδίκηση με ένα περίεργο ρεπορτάζ του Βηματοδότη), η Άννα Διαμαντοπούλου η έτερη της τρόικας του Πασοκ, τάχθηκε στο πλευρό του σε χρόνο που φρόντισε να δείχνει οτι ήταν τελευταία στιγμή, οι κακές γλώσσες που δεν τις πιστεύω λένε οτι το πιθανότερο είναι να τη δούμε στο Επικρατείας, ο Παπουτσής δεν συγκέντρωσε τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών, ο Τζουμάκας το ίδιο, ενώ ο 3ος πόλος, ο μεταρρυθμιστικός, που παρουσίασε και πλατφόρμα, δεν κατάφερε καν να αναδείξει υποψήφιο, έστω για να δείξει οτι υπάρχει. Μη ξεχνάμε επίσης οτι κάποιοι έκαναν από την αρχή που άνοιξε το θέμα, συστάσεις στον Γιώργο Παπανδρέου και σχόλια του τύπου: «Μόνο σε αποικία θα μπορούσε να ξαναείναι υποψήφιος». Πολλές συμπτώσεις ρε παιδί μου.

Προσωπικά θα ντρεπόμουν να ήμουν στέλεχος ενός κόμματος που από το καλοκαίρι και μετά το γλεντάνε 5-10 άτομα. Θα ντρεπόμουν να με κάνει ό,τι θέλει ο κάθε βλαχοτσέλινγκας ή η κάθε βλαχοτσελινγκίνα, να αναγκάζομαι να υποκύπτω συνεχώς και στο τέλος με βλέμμα αγελάδας που ρεμβάζει να δηλώνω «πάμε όλοι μαζί για τη νίκη». Θα αισθανόμουν δε πολύ γελοία αν βλέποντας οτι δεν υπάρχουν εναλλακτικές αποφάσιζα να στηρίξω μία υποψηφιότητα που δεν με καλύπτει σε τίποτα.

Είναι τουλάχιστον αστείο, να υπάρχουν άνθρωποι που καταθέτουν πλατφόρμες και να αποφασίζουν να στηρίξουν την υποψηφιότητα ενός ανθρώπου που δεν μπήκε καν στον κόπο να παρουσιάσει μία πλατφόρμα για τα μάτια του κόσμου.

Θα συμβούλευα τους εκτός τόπου και χρόνου που μιλάνε για νίκη να συνέλθουν λίγο. Προφανώς δεν έχουν καταλάβει οτι με την πολιτική απόφαση που ελήφθη να μη δοθεί η δυνατότητα σε όποιον ήθελε να διεκδικήσει την αρχηγία παρακάμπτοντας το καταστατικό, όπως άλλωστε συνέβη και το 2007, έκλεισαν το κόμμα, σε μία εποχή που βρίσκεται υπό διάλυση και θα έπρεπε να είναι ανοιχτό σε κάθε υποψηφιότητα, να έχει δρομολογήσει ιδεολογική συζήτηση κλπ…. Σε συνθήκες κρίσης δε θα βαρεθώ να το λέω η λύση είναι περισσότερη Δημοκρατία, εμπιστοσύνη στον πολίτη και όχι φοβικό κλείσιμο στον εαυτό μας, διολίσθηση προς τα άκρα, ποντάρισμα στο… «σιγουράκι» και τουμπεκί μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα.

Όπως και να έχει όπως είπαν πολλά στελέχη, ο ιστορικός του μέλλοντος είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος να μας διαφωτίσει για το τι ακριβώς συνέβη αυτά τα δυο χρόνια, στους ίδιους πέφτει κομματάκι δύσκολο. Ας μείνουμε στην ενημέρωση που μας προσφέρουν λοιπόν οι πρόθυμοι και θα μάθουμε σε κάνα δεκάρι χρονάκια, φιλτραρισμένα φυσικά, τι παίχτηκε στο παρασκήνιο. Ας μη ζητάμε πολλά από στελέχη που επιλέγουν πιεζόμενα και sans voir μόνο και μόνο για να βρεθούν στις λίστες ενός βυθιζόμενου κόμματος που ο μελλοντικός του ηγέτης έχει δείξει με τον τρόπο που κατάφερε να πετύχει τη μοναδική υποψηφιότητα και να συγκεντρώσει τόσες υπογραφές, πώς θα λειτουργήσει.
Δεν θα μπω κι εγώ στον κόπο να ξαναγράψω καταντώντας βαρετή τι πιστεύω οτι έγινε. Γιατί να το κάνω; Ο ιστορικός του μέλλοντος θα με καλύψει κι εμένα.

Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο μόνο να ευχηθώ καλή επιτυχία στο team Βενιζέλου και στις κότες που δεν τόλμησαν να είναι υποψήφιες απέναντί του μη τυχόν και βρεθούν έξω από το μαντρί. Τόση πίστη στη δημοκρατικότητα του νέου ηγέτη. Ελπίζω να μη το μετανιώσουν, αλλά δυστυχώς είμαι σίγουρη οτι θα συμβεί. Ας πρόσεχαν.

ΥΓ: Η εικόνα που χρησιμοποιήθηκε στην ανάρτηση προέκυψε μετά από αναζήτηση στο google με τον όρο «ρόμπα ξεκούμπωτη» ήταν μάλιστα και στα πρώτα αποτελέσματα, δε χρειάστηκε να ψάξω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: