Ευτυχώς υπάρχουν αυτοί που θυμούνται και αυτοί που ξέρουν


 Φωτογραφία του Alexakis Alexandros.

Alexakis Alexandros

4 Οκτωβρίου 2009:
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί εκείνη την νύχτα, οτι μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας αλλά και το πόπολο που ανέμιζε απο κάτω τις πράσινες σημαίες, λίγους μήνες μετά θα εγκατέλειπε το πλοίο που τους ταξίδευε για τριάντα περίπου χρόνια.
Λίγους μόνο μήνες μετα την τεράστια εκλογική νίκη της 4ης Οκτωβρίου του 2009, εγκατέλειπαν το πλοίο το οποίο με καπετάνιο τον Γιώργο Παπανδρέου έφτασε στον προορισμό του με ποσοστό 43.92%.
Δεν είχαν βέβαια κανένα πρόβλημα αργότερα, να στηρίξουν την δεξια κυβέρνηση του Σαμάρα, λεβέντηδες, ακροδεξιούς και τους λαϊκιστές των συριζανελ.
Δεν θα έχουν κανένα ενδοιασμό στο άμεσο μέλλον οι ίδιοι τύποι να στηρίξουν τον «μεταρρυθμιστή» Κυριάκο.
Ξέχασαν γρήγορα και έβαλαν σε δεύτερη μοίρα αρχές, αξίες και ιδανικά.
Ξέχασαν γρήγορα και τα έβαλαν όλα στο περιθώριο μολύνοντας την αλήθεια.
Σε αυτο συνέβαλαν εκείνοι που στο διάβα του χρόνου εισχώρησαν στην παράταξη και την άλωσαν ως άλλοι Δούρειοι Ίπποι. Εκείνοι οι οποίοι, εκ των έσω, συνέβαλαν στην ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου πρωθυπουργού.
Ευτυχώς υπάρχουν αυτοί που θυμούνται και αυτοί που ξέρουν.
To be continued …
#σανΣημερα

 

Advertisements

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ


Papandreou Caravel 06092017

Το ενδιαφέρον μου το στρέφω στη μεγάλη εικόνα. Στις ευρύτερες απαιτήσεις του τόπου αλλά και της παράταξης.

Με γνώμονα αυτήν θα πορευτώ.

Γιατί αν κάτι έχουν ανάγκη αυτήν την ώρα οι Έλληνες, δεν είναι η θέση και η καρέκλα του καθενός μας, αλλά η μεριμνά μας γι’ αυτούς.

Είναι μια άλλη αντίληψη του τι σημαίνει να καθοδηγείς και να ηγείσαι.

Αυτή που δεν βασίζεται στην εύκολη προσδοκία για την παρουσία ενός μεσσία.

Αλλά που διαμορφώνει, αναπτύσσει, διαπαιδαγωγεί, χειραφετεί. Στέλνει ένα άλλο, διαφορετικό μήνυμα στον πολίτη, για την αξία και το ήθος της πολιτικής. Διαπαιδαγωγεί και ένα στελεχιακό δυναμικό που ξέρει και μπορεί να σηκώνει το βάρος επιλογών, να έχει την γνώση και τις ικανότητες να δίνει μάχες παντού, όχι ως εξάρτημα ενός άρρωστου κομματικού συστήματος αλλά ως απελευθερωμένος, αυτόβουλος, προοδευτικός και ενεργός πολίτης.

 

Μια απόφαση που συζητείται


Δεν χρειάζεται να έχει σπουδάσει κανείς νομικά, για να μπορεί να καταλάβει μια δικαστική απόφαση. Αρκεί εμείς οι μη νομικοί να έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι δικαστές δεν κρίνουν με γνώμονα το τι λέει ο κόσμος ή ποιο είναι το σωστό, αλλά αξιολογούν τα πραγματικά περιστατικά και μόνο με βάση το πλέγμα των νόμων και αποφασίζουν επί συγκεκριμένων ερωτημάτων που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης που τους ανατέθηκε.
Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Υπό αυτό το πρίσμα η πρόσφατη απόφαση για την υπόθεση της μονής Βατοπεδίου αθωώνει όλους όσοι παραπέμφθηκαν να δικαστούν για τις συγκεκριμένες κατηγορίες που τους απευθύνθηκαν.

Το δικαστήριο δεν αποφάνθηκε πως όλα όσα έγιναν ήταν νόμιμα. Κάθε άλλο μάλιστα, καθώς έκρινε πως η κυριότητα της λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεων ανήκει στο δημόσιο.

Το δικαστήριο έκρινε πως οι άνθρωποι της μονής (Εφραίμ, Αρσένιος κ.λπ.) από πλάνη θεώρησαν πως η λίμνη ανήκει στη μονή Βατοπεδίου κι, επειδή ως προστατευόμενη περιοχή δεν μπορούσαν να την αξιοποιήσουν, επιδίωξαν να την ανταλλάξουν.

Το δικαστήριο δεν εξέτασε ποιοι και γιατί, ενώ όφειλαν να αρνηθούν την πρόταση της μονής, έδωσαν τη συγκατάθεσή τους, καθώς οι πολιτικοί που κατηγορήθηκαν γι’ αυτό δεν οδηγήθηκαν ποτέ στα δικαστήρια -παρά την απόφαση της Βουλής για παραπομπή τους- επειδή τα αδικήματά τους παραγράφηκαν με την παραίτηση της κυβέρνησης (2009) και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Το δικαστήριο έκρινε επίσης πως τα υπηρεσιακά στελέχη του δημοσίου που ενεπλάκησαν στην υπόθεση δεν είχαν δόλο, αλλά εφάρμοζαν αποφάσεις άλλων (των πολιτικών που προαναφέραμε).

Παρομοίως απαλλάχτηκαν και οι ιδιώτες που αναμίχθηκαν στην ιστορία (συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, εργολάβοι κ.ά.) και απλά έκαναν τη δουλειά τους ως επαγγελματίες.
Το δικαστήριο τέλος, κρίνοντας πως με την απόφαση για ακύρωση όλων των ανταλλαγών που είχαν γίνει ( η οποία πάρθηκε μετά τον ντόρο που είχε δημιουργηθεί) δεν υπήρξε ζημία για το δημόσιο, έκλεισε την υπόθεση.

Τα υπογραμμίζω όλα αυτά, γιατί με όσα ακούσαμε μετά την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου δεν αποκλείεται να καλλιεργηθεί η εντύπωση πως δεν υπήρξε σκάνδαλο, ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα και κατά συνέπεια τώρα ανοίγει ο δρόμος, για να συνεχιστεί η ιστορία από εκεί όπου σταμάτησε. Να ολοκληρωθούν δηλαδή οι ανταλλαγές της λίμνης και των παραλίμνιων εκτάσεων με φιλέτα του δημοσίου, τα οποία θα αξιοποιηθούν από τη μονή Βατοπεδίου…

 


Δημοσιεύτηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής που κυκλοφόρησε εκτάκτως το Σάββατο 25 Μαρτίου

http://makthes.gr/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CE%B6%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9/

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΟΙ ΑΔΕΚΑΣΤΟΙ….


Dear Gianis


Josef Kapa

Dear Gianis,
Αλήθεια νιώθω ότι σε έχω συναντήσει πολλές φορές.Είσαι εκείνος ο τυπάκος που μόλις βρίσκει καινούργια παρέα με ωραία κοριτσάκια, παπαρολογεί αδιαλείπτως για να αποδείξει πόσο ουάου ξερόλας είναι. Κουνάει χέρια και πόδια για να εντυπωσιάσει και πετάει τσιτάτα από τις εμπειρίες του στην έρημο Γκουανταλαχάρ, εμπειρίες που κανείς δεν ξέρει αν είναι αλήθεια ή ψέματα.Αυτοί οι τύποι σαν εσένα εντυπωσιάζουν τους αφελείς και στέλνουν τους σώφρονες για εμετό ανά δεκάλεπτο.Έτσι είσαι και στην πολιτική. Για την πολιτική σου ανεπάρκεια ,ορκίζονται πια και οι κοντινότεροι συνεργάτες σου.Δεν το έχεις και αυτό οφείλεται σε αυτό που ο ψυχίατρος Χρήστος Λιάπης έγραψε εύστοχα ΄΄ (Ο Γιάνης) διακατέχεται από αυτό που ο Όουεν αποκαλεί υβριστική αδυναμία («Hubristic incompetence»), όταν τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν άσχημα και οι εταίροι μας έδειξαν πως δεν θα κάνουν πίσω και είναι έτοιμοι να φτάσουν τη διαπραγμάτευση μέχρι τα ακρότατα του grexit και του graccident. Αυτό συνέβη εξαιτίας της υπερβολικής του αυτοπεποίθησης που τον κάνει να αδιαφορεί για τις λεπτομέρειες της πρακτικής εφαρμογής της (σε ορισμένα θεωρητικά σημεία σωστής) πολιτικής του». Μαλακάκο σε λέει ο γιατρός αλλά τι ξέρουν αυτοι…
Έξυπνο παιδί,ευρυμαθής,λίγο ιδιόρρυθμος αλλά καλός οικονομολόγος, επιστήμων με περγαμηνές.Κανείς δεν αρνείται τα τυπικά προσόντα σου Γιάνη. Είσαι πράγματι ένας από τους εκατομμύρια επιστήμονες πια ανά τον κόσμο,που κουβαλάει ένα τόμο βιογραφικό,το πουλάει όπου αγοράζεται και πάει λέγοντας.Η ρουφιάνα η επιστήμη όμως έχει κανόνες.Δεν είναι σύνολο ασύντακτων σκέψεων και η επιστημοσύνη δεν κατακτάται εφ άπαξ αλλά αποδεικνύεται δυναμικά.Αν έγραψες μια μαλακία σε μια εφημερίδα ή ένα μπλογκ και τυχαίνει να είσαι επιστήμονας δεν σημαίνει αυτόματα πως αυτό που έγραψες έχει επιστημονική βάση. Η επιστημονική μέθοδος είναι μια διαδικασία με κανόνες που απαιτείται να ακολουθούνται είτε σε λένε Αινστάιν είτε Γιάνη.
» – Develop one or more hypotheses, or educated guesses, to explain this phenomenon. The hypotheses should be predictive – given a set of circumstances, the hypothesis should predict an outcome.
– Devise experiments to test the hypotheses.
– All valid scientific hypotheses must be testable.
– Analyze the experimental results and determine to what degree do the results fit the predictions of the hypothesis.
– Further modify and repeat the experiments.»
Όπως λέει και το βιβλίο Γιάνη, για να βγει ένα επιστημονικό συμπέρασμα χρειάζονται υποθέσεις που οδηγούν σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ συμπεράσματα.Αυτά στην επιστήμη τα λένε,δεν τα κρατάνε κρυφά.Αν θες ας πούμε να εξετάσεις τις επιπτώσεις ενός grexit, ως επιστήμονας το λες και σε αυτούς που ξέρουν και κρίνουν αν είπες μαλακία η έβγαλες λαβράκι. Δεν το λες στον Γαβριήλ Σακελαρίδη. Δεν ξέρει ο Γαβριήλ. Και δεν το παίζεις στην πόκα με τα φιλαράκια σου, ψηφίζοντας αν έχεις δίκιο σαν σε πενταμελές Γυμνασίου . Δεν παίρνεις ένα λαό στο λαιμό σου. Όλοι κρίνονται ξέρεις Γιάνη στην επιστήμη. Στο σπίτι σου μπορεί όχι,στην πολιτική επίσης, στην επιστήμη όμως κρίνονται.
Μια καλή λύση αν μπλέκεσαι με αυτά και δεν μπορείς να βγάλεις συμπεράσματα είναι και η θεωριούλα που διάβαζες μικρός,»Το ξυράφι του Όκαμ».Βγήκε για κάτι ανερμάτιστους υπερόπτες σαν εσένα και λέει : »Pluralitas non est ponenda sine necessitate».Σπασμένο σε ταληράκια εννοεί:»Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες» ή καλλίτερα, όταν δύο θεωρίες παρέχουν εξίσου ακριβείς προβλέψεις, πάντα επιλέγουμε την απλούστερη.
Δεν θέλουμε να σε ταλαιπωρούμε με σχέδια grexit,σκέψου απλά ρε φίλε.
Ξέρεις καλά ότι στο παιχνιδάκι όπως στήθηκε,ένα απλό άντε γαμήσου που σκεφτόμαστε πολλοί δεν θα πιάσει στον πολύ κόσμο που σε θεωρούν συμπαντικό μάγκα. Ότι για να αντιμετωπιστούν λογικά, όπως θα έπρεπε, οι αμετροεπείς μπουρδολογίες σου θα πρέπει να πέσει πολύ μελάνι και ο κόσμος πεινάει για να μπορέσει να βάλει το μυαλό του να σκεφτεί τόσα δύσκολα.
Αλλά να ξέρεις ότι όσα λες είναι μπούρδες.Μπούρδες ανυπόστατες και αντιεπιστημονικές.Μπούρδες,μπούρδες,μπούρδες….Και θα στο πω όπως μου έρχεται. Ούτε για πολιτικός κάνεις ούτε για επιστήμονας. Έτσι αυθαιρέτως και ασαφώς.Όπως κάνεις και συ πολιτική και επιστήμη…
Cheers Gianis

Σε βλέπω.


Josef Kapa
Στοιβαγμένη στο κατάστρωμα στο πλοίο της γραμμής για Ηρακλειά.Φοράς μπατίκ μπλουζάκι αμάνικο και φρέσκα σανδάλια,που μοσχομυρίζουν εξάρχεια.Διαβάζεις Γιουρσενάρ και ακούς νωχελικά Mulatu Astatke, τόσο δυνατά όσο να ακούει και το διπλανό κορίτσι με το κάπρι. Αυτό που τα απογεύματα βλέπει Μίλα, άντε στην καλύτερη Μπογδάνο και σκούζει »τι πάθαμε με τον Τσίπρα». Δεν καταλαβαίνει και την συγχωρείς. Αυτό που δεν συγχωρείς είναι ότι διαβάζει Κοέλιο, ΚΟΕΛΙΟ η βλαχάρα και έχει δικαίωμα για ψήφο γαμώτη μου.
Στόχος είναι να είσαι εσύ διαφορετική. Να εύχεσαι καλό καλοκαίρι από τα χριστούγεννα τσουγκρίζοντας τσιπουράκι από το χωριό και οι άλλοι καλά να πάθουν οι μικροαστάτζες. Φταίνε όμως που δουλεύεις λογίστρια σε διαφημιστική που τυπώνει φυλλάδια για φτηνά σουβλατζίδικα, ενώ θα έπρεπε να περπατάς ξυπόλητη στα αίθρια της google, κουβεντιάζοντας με ιδιοφυίες από το Μπαγκλαντες. Φταίνε γιατί αυτοί ψήφιζαν το γαμημένο το σύστημα τόσα χρόνια που δεν κατανόησε ποτέ την διαφορετικότητα σου, δεν εκτίμησε τον κόπο σου για το μεταπτυχιακό στο Πάντειο και σε έριξαν χαμηλά. Χαμηλότερα κι από τη μάνα σου την καθηγήτρια και από τον πατέρα σου που δούλευε στο Δήμο. Κι αυτοί ΠΑΣΟΚ ψήφιζαν.
»Όλα καλά θα πάνε μωρέ» έλεγες στο Γυάλινο καθισμένη οκλαδόν, όταν τραγούδαγε ο Θανάσης- και είχε 120 ευρω το μπουκάλι. Όλα καλά έλεγες κι όταν πήγαινες στην Κόνιτσα να ακούσεις Χαρούλη, να μυρίσεις τα θυμάρια ξαπλωμένη, να φας τυρόπιτα χωριάτικη στο ταβερνάκι της θείας που μόνο εσύ μπορούσες να ανακαλύψεις. Όλα καλά μέχρι που αποφάσισαν αλλιώς οι Σαμαροβενιζέλοι. Που σε έφτασαν, να μην μπορεί η μάνα να τσοντάρει 50άρικο για την βενζίνη στη μηχανή. Να γαμηθούν οι φιλελέδες. Θα ματώσουν τώρα που ήρθε η αριστερά, θα πληρώσουν οι ολιγάρχες. Που πάνε να τα βάλουν με το σύντροφό σου που κάνει μαύρα ιδιαίτερα για λίγα ψωροευρώ. Να ματώσουν, αριστερά να ναι κι ότι να ναι. Θα τον καταπιείς κι αυτόν τον Καμμένο και ας πετάγατε βελάκια στη σκατόφατσα του Νικολόπουλου στο Αντιρατσιστικό. Μια χαρά τα λέει, τους γαμεί τους φιλελέδες και τους ΠΑΣΟΚους.
Βέβαια έχεις πάει και για post certificate στο Preston με το γαμοευρώ στην τσέπη, αλλά ποιός κολλάει στο νόμισμα πιά .Σε λίγο όλοι θα έχουν εθνικό, δεν πάει άλλο. Μια χαρά ήταν η γιαγιά με τη δραχμούλα. Δεν χρώσταγε πουθενά. Βέβαια δούλευε 12 ώρες τη μέρα στις ελιές, δεν είχε ρεύμα και το φαι δεν έφτανε για όλους,αλλά ποιός γαμεί. Ήταν ευτυχισμένοι τότε.Τι κι αν χωρίς ευρώ τα λεφτά από το μισθό δεν θα έφταναν ούτε για το διαβατήριο για την Αγγλία, τι κι αν τα παιδιά σου θα σπουδάζουν στο ΤΕΙ του χωριού σου. Και συ που σπούδασες τι κατάλαβες. Να πάνε στο χωριό να καλλιεργήσουν και να τρώνε και να ναι ευτυχισμένα. Η Δανάη και ο Χρήστος που πήραν την μεγάλη απόφαση να αφήσουν τα εξάρχεια και να πάνε Δομοκό να καλλιεργήσουν ρεβίθια, τον ήπιαν άβραστο βέβαια, γιατί ο Χρήστος δεν έκανε γι αυτά και η Δανάη έπαιρνε τρια κατοστάρικα στο βιβλιοπωλείο. Δεν βγαίνει έτσι και να σαι και χωριό. Ασε που όλη μέρα οι κουτσομπόλες ασχολούνταν με τα ντρέντλοκς του Χρήστου.
Άκου λίγο γλυκό μου… Καλά είναι να γράφουμε αλαζονικά στον τοίχο »αν όχι εμείς τότε ποιοί», αλλά αν δεν είμαστε εμείς θα στενοχώρησω, θα είναι κάποιοι άλλοι. Αγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί. ΑΛΛΟΙ. Καλό το μεταπτυχιακό στο Πάντειο αλλά το δημόσιο στόμωσε και δεν ξάναχει σύντομα εξετάσεις. Μαλακία έκανες που περίμενες τον επόμενο διαγωνισμό,τα πράγματα αγρίεψαν και επιπλέουν κάτι τσόκαρα που έτρεχαν εδώ κι εκεί για φτηνές δουλειές όσο εσύ έφερνες γύρες με την πριγκηπέσσα και αρνιόσουν να δεχτείς 6 κατοστάρικα. Και αντί να γκρινιάζουν μάθαιναν το σύστημα από μέσα και το πολεμούσαν και βρίσκανε τις τρύπες του και ανέβηκαν λιγάκι.’Ίσα να περνάνε καλά. Όχι δεν θα ξεκινήσουν όλοι από την αρχή αν ξανάρθει η δραχμούλα. Από κει που το αφήσαμε θα ξαναρχίσουν.Γιατί είναι αλήθεια το ευρώ δεν είναι φετίχ αλλά όποιος δουλεύει καλά το ευρώ θα δουλέψει και τη δραχμούλα.
Δεν θα ανοίξουν εργοστάσια μάτια μου, γιατί αν ήταν να ανοίξουν θα άνοιγαν και τώρα που έχουν φτηνό καύσιμο. Με την δραχμούλα θα »καίει» το καύσιμο και οι καπιταλιστές το ξέρουν.
Ούτε τα χωράφια θα παράγουν για να τρώμε και να εξάγουμε. Πρώτον γιατί είμαστε μικρή γαμοχώρα και κυρίως γιατί ένας τόνος λίπασμα θα κοστίζει όσο το αμάξι σου. Και δεν θα τα βάλεις με την COMPO,ούτε η ΕΛΒΕ με τα λιπασματάκια της θα τα βάλει.
Σύνελθε λίγο. Αποδέξου τη μνημονιάρα του Αλέξη κι αυτός δεν τη γουστάρει, μαζί τα πίνατε στην Ίο όταν ήταν ακόμη λεύτερη από φιλελέδες. Μην νομίζεις όλοι άκλαφτοι θα πάμε με την μνημονιάρα. Και ο τζαμπατζής δικηγοράκος που στην έσπαγε που τα έκανε όλα και ο μηχανικός και εργάτης στα έργα που σταμάτησαν και ο κλεφτάκος μαγαζάτορας που δεν σου έκοβε απόδειξη. Αλλά θα παίζει μια ελπίδα γι αυτούς και για σένα. Όχι αυτή που μας έλεγες. Η άλλη ελπίδα,αυτή που δικαιώνεται στη δουλειά όχι στη λαικομπάνικη φιλοσοφία. Άντε ΄΄καλό καλοκαίρι,όλα καλά θα πάνε»…

Mε 229 στο 2017. Οι επτά πραγματικότητες


anna_27042014.jpg

Της Αννας Διαμαντοπούλου [via:fb] Η προηγούμενη εβδομάδα σηματοδότησε το τέλος των ψευδαισθήσεων, δεκαετιών λαϊκισμού, δημαγωγίας και άρνησης της οικονομικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας, με τα όσα αποφάσισε και ωμά περιέγραψε ένας αντιμνημονιακός ηγέτης, ως Πρωθυπουργός.
Ήρθε λοιπόν η ώρα για μια πραγματική , χωρίς αίμα αλλα με πόνο και κόπο επανάσταση για την ανόρθωση της Ελλάδας. Μια επανάσταση που θα βασίζεται στην αλήθεια για το συμφέρον των πολλών. Μια επανάσταση που θα στηρίζεται όχι στον εμφύλιο αλλά στη συναίνεση ως τέκνο της ανάγκης που φέρνει η πραγματικότητα.

Πραγματικότητα 1η: Η Ελλάδα βρέθηκε το 2009 με ένα υπέρμετρο έλλειμμα και ένα εξωφρενικό χρέος, μετά από 5 χρόνια λιτότητας ήλεγξε δραστικά το πρώτο, απέτυχε δραματικά στο δεύτερο, το οποίο και εξακολουθεί να είναι μη βιώσιμο.

Πραγματικότητα 2η: Για την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους, και την αποφυγή μιάς άτακτης ή έστω ελεγχόμενης χρεοκοπίας, οι μόνοι διατεθειμένοι να βοηθήσουν στην πράξη, είναι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Ανεξάρτητα από εθνικές ή άλλες σκοπιμότητες που εκείνοι υπηρετούν, κανείς άλλος δεν μας προσέφερε, ούτε δολλάριο, ούτε ρούβλι.

Πραγματικότητα 3η: Χρεοκοπία και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ανεξαρτήτως μεθόδευσης, αποτελεί συνώνυμο μιας οικονομικής καταστροφής για τις επόμενες δυο γενιές, με απρόβλεπτες επιπτώσεις στα εθνικά θέματα μιας αδύναμης και μοναχικής χώρας.

Πραγματικότητα 4η: Πρώτα και μεγαλύτερα θύματα μιας επιστροφής στην δραχμή θα είναι οι άνεργοι και όσοι αμείβονται από το δημόσιο, που θα εισπράττουν δραχμές αλλά θα ξεπληρώνουν δάνεια και θα πληρώνουν τα εισαγόμενα σε ευρώ. Και δεν είναι τυχαίο ότι κανείς δεν επιχειρηματολογεί για τα «θετικά» της δραχμής και πότε θα προκύψουν. Ξέρουν την αλήθεια , δεν τολμούν να την πουν και συνειδητά παραπλανούν, οπως έκαναν με επιτυχία είναι αλήθεια όλα τα τελευταία χρόνια.

Πραγματικότητα 5η: Οι συνεχείς προσφυγές στο λαό, με εκλογικές ή άλλες δημοκρατικές διαδικασίες, ανέτρεψαν το πολιτικό σκηνικό, διέλυσαν κόμματα, έφεραν νέες Κυβερνήσεις και συσχετισμούς, όμως διατήρησαν αμετάβλητη την οικονομική πολιτική και την εξάρτηση από μνημόνια. Κάθε προσφυγή κατέληξε σε απώλεια χρόνου και πρόσθετα βαριά μέτρα για τους πολίτες , επιτείνοντας το αδιέξοδο και σκοτώνοντας την ελπίδα.

Πραγματικότητα 6η: Όλο το πολιτικό σύστημα μιλάει για ανάπτυξη, προβάλλοντας την ως την μαγική λύση στην έξοδο από την κρίση. Ανάπτυξη σημαίνει η χώρα να παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει, μια απλή αλήθεια που ξέρει η κάθε νοικοκυρά. Όμως οι διαδοχικές κυβερνήσεις ,παρά τις επί μέρους συγκεκριμένες προσπάθειες απέτυχαν να ανατρέψουν τις κακοδαιμονίες του ελληνικού πολιτικού συστήματος, απέτυχαν να υλοποιήσουν τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η Χώρα.

Πραγματικότητα 7η: Το άνυδρο πολιτικό τοπίο της αντιπολίτευσης, έχει αφήσει ένα μεγάλο αριθμό πολιτών χωρίς πολιτική έκφραση και τον κ. Τσίπρα κυρίαρχο στο χώρο. Ένας μεταρρυθμιστικός ευρωπαϊκός πόλος είναι ανάγκη της εποχής.

Και φυσικά έρχεται το εύλογο ερώτημα. Η Ελλάδα τώρα μπορεί;

Φυσικά και μπορεί, αρκεί:

α. Να σταματήσει πρωτίστως ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του να επενδύει στην καλλιέργεια φρούδων ελπίδων, και στη δημιουργία εχθρών και να παραδεχθούν ενώπιον των πολιτών τις παραπάνω πραγματικότητες.

β. Να αξιοποιήσουν το κλίμα συναίνεσης που έμπρακτα διαμορφώθηκε στη Βουλή. Το φαινόμενο 251 Βουλευτές, από ευρύτατο φάσμα, να εξουσιοδοτούν τον Πρωθυπουργό να διαπραγματευθεί ένα σκληρό πλαίσιο μέτρων δεν έχει προηγούμενο. Όπως δεν έχει και η υπερψήφιση σκληρών μέτρων από 229 Βουλευτές. Πρόκειται για λαχείο στα χέρια του Πρωθυπουργού, που ενδεχόμενη απώλεια του θα ισοδυναμεί με πολιτικό έγκλημα.

γ. Να μαζέψει τα μανίκια (αφού ξεζωστεί τα φισεκλίκια) η Κυβέρνηση σε ένα εθνικό χρονοδιάγραμμα, ώστε μέσα στους επόμενους 12 μήνες να ανταποκριθούμε με τυπικότητα στην υλοποίηση των υποχρεώσεων που αναλαμβάνει η Χώρα με το τρίτο μνημόνιο. Συγχρόνως όμως να κινηθούμε με εθνικό σχέδιο δράσης, πέρα και εξω από το μνημόνιο, στο οποίο υποχρεωτικά θα συνδράμουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν στην Ευρώπη και το ευρώ. Θα ολοκληρώσουμε τις θεσμικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις με στόχο το 2017 να είναι η χρονιά που η Χώρα θα ξεκινήσει με νέα προοπτική για τους νέους ανθρώπους.

Η αισιοδοξία για τα παραπάνω, μετά τον ανασχηματισμό και την εσπευσμένη δημιουργία προεκλογικού κλίματος από κορυφαία στελέχη, ίσως ακούγεται πολιτικά αφελής.

Όμως αν δεν γίνουν αυτά : Ελλάδα «…αποχαιρέτα την, την Ευρώπη που φεύγει…» Ελλάδα ξαναγύρνα στα Βαλκάνια, αφέντρα της μοναξιάς σου, όταν οι άλλοι θα ταξιδεύουν με την Ευρώπη.

Είναι χρέος όλων μας να αντισταθούμε στην πορεία που μας έχει προδιαγράψει ο κ. Σόυμπλε και οι εδώ συνοδοιπόροι του. Η απώλεια του Ευρώ ισοδυναμεί με απώλεια εθνικού κεκτημένου και όσοι το απεργάζονται θα κληθούν να λογοδοτήσουν.

Τώρα είναι η ώρα μηδέν για τον Πρωθυπουργό, να διαλέξει που και με ποιούς θα πάει, τι και ποιους θα αφήσει. Είναι θέμα ψυχής, θέμα εθνικής ευθύνης, θέμα για τις γενιές που έρχονται και τη προσωπική του προοπτική, όσο αδιάφορη και αν μας είναι . Μαζί του στο δρόμο της Ευρώπης θα έχει πολλούς. Τον άλλο δρόμο δεν θά θελα ποτέ να τον δοκιμάσουμε.
– See more at: http://www.epikairo.gr/index.php/en/apopsi/item/10111-me-229-sto-2017-oi-epta-pragmatikotites#sthash.FOGk4LXk.dpuf

Αρέσει σε %d bloggers: